"Ik was in het koor na de viering van de mis, toen ik werd verrast door een vrede die leek op een zoete slaap. Alle innerlijke en uiterlijke zintuigen, niet alleen de vermogens van de geest, bevonden zich in een onbeschrijflijke vrede... Dit alles gebeurde in een flits. Terwijl dit gebeurde, zag ik voor mij een mysterieuze figuur, vergelijkbaar met degene die ik op de avond van 5 augustus had gezien, met als enige verschil dat zijn handen en zij bloedden. De aanblik van hem schokte mij; ik kan niet zeggen wat ik op dat moment voelde, en ik zou zijn gestorven als de Heer niet had ingegrepen om mijn hart, dat in mijn borst sprong, te ondersteunen. De personage verdween en ik merkte dat mijn handen, mijn voeten en mijn zij bloedden...". Pater Pio, in een brief aan pater Benedetto, 22 oktober 1918 (H806)
